தமிழ்நாட்டில் கடந்த சில பத்தாண்டுகளாக வறட்சியின் தாக்கம் கணிசமாக அதிகரித்து வருவதாகக் காலநிலை ஆய்வு ஒன்று தெரிவித்துள்ளது. குறிப்பாக, இந்தியாவின் தென் தீபகற்பப் பகுதிகளில் வறட்சி பாதிப்புகள் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவது ஆய்வாளர்களின் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது. 1971 முதல் 2022 வரையிலான 52 ஆண்டுகால மழைப்பொழிவு மற்றும் வெப்பநிலைத் தரவுகளின் அடிப்படையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்த ஆய்வு, தமிழ்நாட்டின் வறட்சி நிலை குறித்த முக்கியமான தகவல்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

52 ஆண்டுகாலத் தரவுகளின் அடிப்படையில் ஆய்வு

தேசிய நடுத்தர கால வானிலை முன்னறிவிப்பு மையம், இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் மற்றும் அத்ரியா பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள் இணைந்து இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டுள்ளனர். சர்வதேச காலநிலை ஆய்வு இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ள இந்த ஆய்வில், வறட்சி, வெப்ப அலைகள், கனமழை மற்றும் நீண்ட வறண்ட காலங்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு காலநிலை மாற்றங்கள் ஆராயப்பட்டுள்ளன.

இந்தியாவின் காலநிலை தீவிரத்தன்மையை மதிப்பிடுவதற்கான குறியீட்டை உருவாக்கி, கடந்த 52 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை ஆய்வாளர்கள் பகுப்பாய்வு செய்துள்ளனர். இதன் மூலம் தென் இந்தியாவில் வறட்சியின் தன்மை மற்றும் அதன் தீவிரம் குறித்த பல்வேறு தகவல்கள் கிடைத்துள்ளன.

2000ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு வறட்சி பாதிப்பு அதிகரிப்பு

ஆய்வின் முக்கியக் கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்றாக, 2000ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு தென் தீபகற்ப இந்தியாவில் வறட்சியால் பாதிக்கப்படும் நிலப்பரப்பு தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பல ஆண்டுகளில் மொத்த நிலப்பரப்பில் 40 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான பகுதிகள் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

குறிப்பாக, தமிழ்நாட்டின் கிழக்குக் கடற்கரைப் பகுதி, நாட்டில் வறட்சியால் அதிகம் பாதிக்கப்படும் முக்கியமான மண்டலங்களில் ஒன்றாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. பருவமழை பொய்ப்பது மற்றும் நீண்டகாலம் மழையின்றி இருப்பது போன்ற காரணிகள் இப்பகுதியின் வறட்சி நிலையைத் தீவிரப்படுத்துகின்றன.

2016ஆம் ஆண்டில் கடுமையான மழைப்பொழிவுப் பற்றாக்குறை

தமிழ்நாட்டில் ஏற்பட்ட வறட்சியின் தீவிரத்தை எடுத்துக்காட்டும் வகையில், 2016ஆம் ஆண்டின் மழைப்பொழிவு விவரங்கள் இந்த ஆய்வில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 2016ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் வரையிலான காலகட்டத்தில் வழக்கமாகப் பெய்ய வேண்டிய 440 மில்லிமீட்டர் மழைக்குப் பதிலாக, வெறும் 168.3 மில்லிமீட்டர் மழை மட்டுமே பதிவானது.

இதன் மூலம் அந்தக் காலகட்டத்தில் சுமார் 62 சதவீத மழைப்பொழிவுப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. இதன் விளைவாக, தமிழ்நாட்டின் 16,682 வருவாய் கிராமங்களில் 13,305 கிராமங்கள் கடுமையான வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டன. மேலும், மாநிலத்தின் 32 மாவட்டங்களும் வறட்சிப் பாதிப்புக்கு உள்ளான மாவட்டங்களாகக் கண்டறியப்பட்டன.

எதிர்கால நீர் மேலாண்மையில் கவனம்

தற்போதைய காலநிலைச் சூழலில் எல் நினோ நிகழ்வால் ஏற்படக்கூடிய வறட்சி, குடிநீர்ப் பற்றாக்குறை மற்றும் அணைகளுக்கு வரும் நீர்வரத்து குறைவு போன்ற சவால்களை எதிர்கொள்ளத் தமிழக அரசு முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது.

மேலும், 2027ஆம் ஆண்டு வரையிலும் நீடிக்கக்கூடிய நீர் நெருக்கடியைக் கருத்தில் கொண்டு, விவசாய நடைமுறைகளில் மாற்றங்களைக் கொண்டுவர நிபுணர் குழு பரிந்துரைத்துள்ளதாக ஆய்வுச் செய்தியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நீர் சேமிப்பு, மழைநீர் சேகரிப்பு, நீர் பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்துதல் மற்றும் விவசாயத்தில் நீர் மேலாண்மைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தல் போன்றவை எதிர்காலத்தில் கவனம் பெற வேண்டிய அம்சங்களாக உள்ளன.

தமிழ்நாட்டில் வறட்சியின் தாக்கம் குறித்த இந்த 52 ஆண்டுகால ஆய்வு, மாறிவரும் காலநிலைச் சூழலுக்கு ஏற்ப நீர் மேலாண்மை மற்றும் விவசாயத் திட்டங்களை உருவாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.